Kısaca, ben..

Önce adımı öğrendim, sonra yazmayı…
O günden beri adımı bile unuttuğum oldu ama yazmayı hiç bırakmadım. Hayat bazen uzun bir vapur yolculuğunda kafanızı cama yasladığınız anlardan ibarettir, yansımadaki insanlara bakıp düşünürsünüz: Hangi öykü gizli ardında?
İnsanların her gülüşü, gözyaşı, acısı, sevinci binlerce hikaye barındırır, öğrenemediğimiz her öykü için biz bir tane yazarız. Benim yazma yolculuğuma merak vesile oldu, ah şu merakım! Beni hiç yalnız bırakmadı.

Çocukluğumdan beri yazdıklarımı derleyip paylaşacak cesaretin peşindeyim. Bu kovalamacayı sonra erdirecek adımı şimdi, üniversitede atıyorum, elim sende!

Değerli bir edebiyat dergisi olan Etiketsiz’de 2016-2019 yılları arasında yazarlık ve ardından editörlük yaptım. Pan Kitabevi’nden sayılarına ulaşabilir, derlenmiş yazıları bloğumdan okuyabilirsiniz.

Kaç yaşında olduğuma hiç karar veremedim; içimdeki masum, küçük çocuk büyümekle pek anlaşamadı. Bazı zamanlarda da olduğundan daha büyük hissetti. Büyüdükçe küçüldü, küçüldükçe büyüdü.

İzmirliyim derdim aslında, bir parçam İstanbul’a kalbini kaptırana kadar. İzmir’in Arnavut kaldırımları ne kadar benimse İstanbul’un Çiçek Pasajı da o kadar benim.

Tek bir yaşa, tek bir yere, tek bir duyguya ait olmadım, siz de olmayın. Her şeyden biraz, biraz...

 

İletişim

Takip Et

  • LinkedIn

©2020, Vesile Wix.com ve sevgi ile kurulmuştur.