Son An

Güncelleme tarihi: Ağu 7




Günün yavaşladığı saatler,

köşedeki dükkanın kepenklerini indirdiği,

güneşin kuzguni bir renkle veda ettiği,

otobüsteki çocuğun kafasını cama yaslayıp hayal kurduğu,

benim sana döndüğüm saatler.

Yekpare bir zamnın bölünmüş parçaları,

durur aynanın önünde gün toplanırken.

Yansıman bana bakarken köşeden,

gözlerin değer gözlerime.

Günün yavaşladığı saatler,

yaşlı kadının hülyalara daldığı,

üzgün bir adamın şarabından ilk yudumu aldığı,

sokak lambalarının alacalığı,

benim sana döndüğüm saatler.

Masaya bir kadeh dikmişler anıt gibi.

Ziyaret saati yok, kalabalık yok, kimse yok.

Sessiz bir günün son anı,

son anı ki benim sana döndüğüm anı.


49 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Balık

Bir kırık cam şişe, çökmüş dizlerinin üstüne ufuk çizgisinin ardında ağlar, ağlar, ağlar... Seher vakti bir fırtına gibi söz söz dökülmüşsün. Gözlerinden eserse yine bakışın, iflah etmez artık beni bu

Küçük Şeyler

Küçük şeylerden keyif almayı bilmeli insan. Güneşin gökyüzünden kayıp gidişini izlerken mesela huzur bulmalı. O çokça anlamlar yüklediğimiz, sırf denizi kıskanıyor diye akik rengi kostümüne bürünüp hü

Üç Duvar

Parmaklarım klavye tuşlarında gezinmeyeli çok uzun zaman oldu. Belki bir, belki iki sene. Bilmiyorum, bilmiyorum… Nereden başlayacağıma da karar veremedim. Yok, hayır yazmak istemediğim için değil. O

 

Vesile © Tüm hakları yazarına aittir. Yazarın izni alınmadan kısmen veya tamamen çoğaltılması ve farklı biçimlere çevrilmesi yasaktır.